Για να θυμηθώ... Λοιπόν, υποδέχτηκα το 2010 με πολλά όνειρα και νέες ελπίδες!! Ήταν τα πρώτα Χριστούγεννα με το μωρό στο σπίτι! Στόλισα 2 δέντρα, μιας κι έχω 2 σπίτια! Μη φανταστείτε πως μου τρέχουν από τις τσέπες τα λεφτά! Λόγω δουλειάς του συζύγου, μένουμε στην επαρχία και επισκεπτόμαστε την Αθήνα κάθε Σαββατοκύριακο για να είμαστε κοντά στις οικογένειες μας! Έτσι λοιπόν, με τον μικρό μόλις 5 μηνών, αλλάξαμε τον χρόνο αγκαλιασμένοι οι 3 μας, μια ολοκληρωμένη οικογένεια!
Οι τρεις πρώτοι μήνες πέρασαν ήρεμα, εντάχθηκε το μωράκι μου στις νέες γεύσεις ξεκινώντας με την φρουτόκρεμα! Η πρώτη επαφή ήταν δραματική, όπως για κάθε μωράκι που αρνείται να δεχτεί οτιδήποτε πέρα από το γαλατάκι που γνωρίζει! Μεταξύ μας, ακόμα δεν τα έχουμε δεχτεί τα φρούτα!! Πονεμένη ιστορία!!
Ο Απρίλης μας βρήκε να ετοιμαζόμαστε για το πολυπόθητο ταξίδι μας στην γενέτειρα του άντρα μου, την Γερμανία! Εκεί θα μας φιλοξενούσαν οι αδερφές του άντρα μου με τις οικογένειες τους! Αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε οδικώς, το μωρό ήταν 8μιση μηνών ήδη και δεν έβρισκα καμιά ταλαιπωρία στην όλη φάση όπως μου έλεγαν αρκετοί από τον περίγυρο! Και έτσι κι έγινε! Εντάξει, κάναμε αρκετές στάσεις στην Ιταλία, στην Ελβετία, αλλά το μωρό ήταν απόλυτα συνεργάσιμο! Άλλωστε από τότε που γεννήθηκε είχε μάθει το αυτοκίνητο μιας και κάθε Σαββατοκύριακο πηγαινοερχόμαστε Αθήνα Εύβοια και το αντίθετο! Εκεί περάσαμε πάρα πολύ ωραία, ψωνίσαμε αρκετά πράγματα... και όπως κάθε ωραίο κάποια στιγμή τελειώνει έτσι έλαβε τέλος και το ταξίδι μας στις 10 Μαΐου που βρισκόμασταν ήδη Ελλάδα!!
Δυο εικόνες από το ταξίδι μας!!
Ο Μάιος με βρήκε να ετοιμάζομαι να γίνω για 2η φορά νονά σε μια υπέροχη δεσποινίδα ονόματι Ελεάννα!! Ήταν μια υπέροχη βάφτιση, για ένα υπέροχο πλάσμα!! Είχα κάποιες περιπέτειες με την υγεία μου, μιας και η γαστρεντερίτιδες ήταν στο top για το 2010!!
Στις 31 Μαΐου, είχα τα γενέθλια μου και αλλιώς τα φανταζόμουν...αλλιώς μου βγήκαν! Η όρεξη μου ανύπαρκτη, η ψυχολογία μου είχε πιάσει πάτο.. μιας και οργανικά δεν ένιωθα και πολύ δυνατή! Το μωρό έκανε την 1η βουτιά στην θάλασσα μαζί με τον μπαμπά του! Η μαμά απλά κρύωνε κι ένιωθε ρίγη από την αμμουδιά!! Άτιμη ίωση.. ένα καλοκαίρι μου πήρε να συνέλθω!!
Το καλοκαίρι πέρασε ήρεμα! Τα πιο ευχάριστα που συνέβησαν στην διάρκεια του καλοκαιριού, ήταν που το μωράκι μου περπάτησε στους 11 μήνες, ξεκινήσαμε να κάνουμε inliners μαζί με τον έναν από τους νονούς του γιου μου και την οικογένεια του και τα γενέθλια του μας βρήκαν στην θάλασσα, μια ωραία μέρα με ωραίο φαγητό και στην συνέχεια με μια ωραία τούρτα παρέα με τους παππούδες και τις γιαγιάδες και τον αδερφό μου με την οικογένεια του!
Στα πρώτα μας γενέθλια!!
Απολαμβάνοντας την θάλασσα!!
Κάνοντας προπόνηση... Ο Σεπτέμβρης, μας υποδέχθηκε με την βάφτιση του γιου μου! Επιτέλους, είχαμε και επίσημα όνομα!! Και τ'όνομα αυτού: Δημήτρης!!! Τι όμορφο όνομα! Πόσο του ταιριάζει!!
Από την βάφτιση μας...Οκτώβρης και... άντε να γίνουν αυτές οι ρημαδοεκλογές!! Όχι δεν είχα κανένα όφελος τουλάχιστον στον πολιτικό τομέα! Το μόνο που με έκαιγε ήταν να αλλάξει η δήμαρχος εδώ στο χωριό, να φύγει, να πάει στην ευχή του Θεού... ν'αδειάσει ένα πολύ ωραίο τριαράκι στην παλιά πολυκατοικία που μέναμε παλιά σ'ένα μικρό διαμέρισμα, από το οποίο φύγαμε επειδή δεν είχαμε χώρο για το μωρό! Είναι μια καλή πολυκατοικία, από τις καλύτερες κατασκευές εδώ στην περιοχή, χωρίς υγρασία, χωρίς μούχλα...
Ο Νοέμβρης μας βρήκε να πανηγυρίζουμε που επιτέλους.. θ'αλλάξουμε σπίτι οσονούπω! Στολίσαμε το σπίτι για το καλό των εορτών.. ε και να μπούμε και λίγο στο κλίμα των Χριστουγέννων!!
Εύχομαι η νέα χρονιά ολόψυχα να μας βρει με υγεία και όλα τ'άλλα είναι πιθανά!!
Καλή χρονιά σε όλους!!!
Και να 'μαστε Σάββατο 6 το χάραμα στο Ελευθέριος Βενιζέλος να περιμένουμε να επιβιβαστούμε!! Όλα ήταν ευνοϊκά μιας και είχαμε προτεραιότητα επιβίβασης λόγω του μωρού, αν και μεταξύ μας την πήραμε με τσαμπουκά γιατί ως συνήθως τρέξανε όλοι λες και θα έχαναν την θέση τους!! 
Κατά την απογείωση είχα ένα μπουκάλι με γάλα να δώσω στο μωρό για τ'αυτάκια του! Έτσι κι έγινε , ο μικρός ήταν φρόνιμος καθ'όλη την πτήση μέχρι την Θεσσαλονίκη και κατά την διάρκεια παραμονής μας στο αεροσκάφος, παρόλο που είχα αγχωθεί γιατί δεν περίμενα ότι θα καθόταν έτσι ήσυχος!! Σκέφτηκα ότι θα βαριόταν, ότι θα τσίριζε γιατί θα ήθελε να πηγαινοέρχεται, αλλά ευτυχώς τίποτα από τα παραπάνω δεν συνέβη!!
Έτσι λοιπόν ξαναπογειωθήκαμε με προορισμό την Γερμανία! Ο μικρός κοιμήθηκε στην αγκαλιά μου και ξύπνησε ακριβώς την ώρα που φτάσαμε!! Το ταξίδι ήταν αρκετά ευχάριστο, παρόλο που ήμασταν μόνο με 1 ώρα ύπνου κι εγώ κι ο άντρας μου!
