Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Ανασκόπηση για το 2011...

Πέρυσι που είπα να ξεκινήσω το μπλοκάκι μου, έκανα μια ανασκόπηση για τον χρόνο που μόλις είχε περάσει! Όταν το ξαναδιάβασα... σκέφτηκα πως μου άρεσε να έχω κάτι σαν περίληψη αναμνήσεων του χρόνου που πέρασε!! Έτσι λοιπόν... υποδέχτηκα το 2011 γεμάτη όνειρα και ελπίδες για μια καλύτερη χρονιά ... το 2010 ομολογώ ότι ήταν από τις χειρότερες που είχα περάσει, μιας κι αντιμετώπιζα καραμπινάτη κατάθλιψη!!

Ο Ιανουάριος με βρήκε να πακετάρω και να μεταφέρω κούτες στο νέο μου σπιτάκι επιτέλους!! Μετακόμιζα, ήταν γεγονός και δεν το άλλαζε τίποτα πλέον! Το παλιό σπίτι όπου μέναμε με την οικογένεια μου, ευθύνεται εν μέρει για την πτώση της ψυχολογίας μου, παρόλο που ήταν καινούρια πολυκατοικία..

Ο Φλεβάρης, μας βρήκε πλέον στο καινούριο σπίτι, να φτιάχνουμε τα πράγματα μας και να κάνουμε πολλά σχέδια και όνειρα για το ταξίδι που ερχόταν! Είχε κλείσει ο αντρούλης μου εισητήρια από τον Νοέμβρη σχεδόν για Γερμανία, για να μπορέσει να μου ανεβάσει λιγάκι το ηθικό!! Και τα κατάφερε περίφημα!! Περάσαμε 2 εβδομάδες πολύ όμορφα!!

Τον Μάρτιο, σαν σημαντικό γεγονός θεωρώ ότι πήγα στα μπουζούκια σχεδόν μετά από 2 χρόνια!! ... Τον Απρίλη σχεδιάσαμε να κάνουμε Πάσχα στα Νέα Στύρα όπου και μένουμε!! Η Ανάσταση ήταν μια όμορφη εμπειρία στο νησί! Όταν άρχισε να χτυπάει η καμπάνα με την Ανάσταση του Κυρίου, άρχισαν τα καράβια να πατάνε την κόρνα από το λιμάνι, ήταν πολύ γραφικά όλα!!

Τον Μάιο έκανα τα 29α γενέθλια μου κι είπα να αποχαιρετήσω την εικοσάδα με αξιοπρέπεια και μια μεγάλη γιορτή!! Χωρίστηκε σε 2 μέρη! Το πρώτο έγινε στα Νέα Στύρα για τους φίλους μας εκεί! Μαγείρεψα, έφτιαξα 2 γλυκά και περάσαμε πολύ όμορφα!! Το 2ο μέρος το έκανα στην Αθήνα για τους φίλους μου εδώ! Περάσαμε πολύ καλά, αν και είχε ήδη αρχίσει να με ταλαιπωρεί μια αλλεργία ...

Τον Ιούνιο έγινα κουμπάρα στο γάμο μιας πολύ καλής μου φίλης!! Ήταν τιμή για εμένα !! Όλα ήταν τέλεια!! Μάλιστα το τραπέζι έγινε εκεί που είχα κάνει και εγώ το γάμο μου και μου ξύπνησε πολλές και όμορφες αναμνήσεις!! Χρήστο και Λιβύα , εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να είστε πάντα ευτυχισμένοι και ερωτευμένοι, όλη σας η ζωή να είναι γεμάτι από χρώματα και χαμόγελα και πολύ σύντομα να μεγαλώσετε την οικογένεια σας!!

Τον Ιούλιο πήγαμε στην Ίο με τα κουμπαράκια μας ... και περάσαμε πολύ όμορφα!! Μου άρεσε απίστευτα πολύ το νησί!! Είχε και πολύ ωραίες παραλίες!! Φυσικά δεν παρέλειψα να δω το τελευταίο μέρος της ταινίας Harry Potter και οι κλήροι του θανάτου! Είχαν γίνει κάτι σαν παράδοση μαζί με την κολλητή μου Νατάσσα να τα βλέπουμε όπως και δήποτε στο σινεμά!! Ήταν και η πρώτη τανιά που είδα σε 3D!! Εκστασιάστηκα!!! Και κλείνουμε τον Ιούλιο με τον Δημητράκη μου να κλείνει τα 2!! Μια οικογενειακή σύναξη, μια μικρή τουρτίτσα και BBQ!!!

Τον Αύγουστο ... ξεκίνησε το αγοράκι μου να μιλάει όλο και πιο πολύ!! Και κάπου μέσα στον Σεπτέμβριο ανακαλύψαμε την Ντόρα την εξερευνήτρια... που απελευθέρωσε εντελώς την γλωσσίτσα  του και την λάτρεψε όσο τίποτα άλλο!! Από τότε έγινα αυτοκόλλητοι... και όσο περνάει ο καιρός ανταποκρίνεται όλο και πιο πολύ στις ερωτήσεις της Ντόρας!!

Ο Οκτώβρης πέρασε σχεδόν αδιάφορος ... αλλά στο κλείσιμο του είπε να μας πικράνει αρκετά!! Μπήκε η γιαγιά μου στο νοσοκομείο, παρουσίασε δύσπνοια και την κράτησαν για εξετάσεις μέχρι που διέγνωσαν αυτό που δεν θέλαμε ούτε εμείς, ούτε κανένας φαντάζομαι για κάποιον δικό του! Καρκίνο στον πνεύμονα, ευτυχώς δεν έχει κάνει μετάσταση και εκ τότε το παλεύει!

Τον Νοέμβριο έγινε ο γάμος της κολλητής μου Νατάσσας, μια πολύ πολύ όμορφη νύφη και ένας όμορφος γάμος! Εύχομαι τα καλύτερα , πάντα ευτυχία και πολύ έρωτα και σύντομα μ'ένα κουτσουβελάκι να ολοκληρώσει την ευτυχία σας!

Και φτάσαμε και στον Δεκέμβρη...  Λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα μου αρρώστησε με ιωσούλα ο μικρός!! Πρώτη φορά τόσο πόλυ!! Του το γύρισε σε ωτίτιδα και έτσι χρειάστηκε να πάρει αντιβίωση για πρώτη φορά το μωρό μου! ...

Το 2011 , αν εξαιρέσουμε τα τελευταία γεγονότα, μπορώ να πω ότι ήταν μια καλή χρονιά ... εύχομαι όμως το 2012 να είναι μια καλύτερη χρονιά για όλους μας! Και να φτιάξουν και τα πράγματα στην Ελλάδα πριν αναγκαστούμε να φύγουμε όλοι!!

Καλή Χρόνια γεμάτη υγεία και ευτυχία!

Υ.γ. : Επειδή κλασσικά ξέμεινα από υπολογιστή... και είμαι με δανεικό δεν κατάφερα να βάλω φωτογραφίες σε αυτήν την ανάρτηση προς το παρόν, αλλά εύχομαι σύντομα να προσθέσω!! 

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Το δραχμοευρώ!!!


Πολλές φορές, έκανα την σύγκριση αξίας των 2 νομισμάτων! Ειλικρινά υπήρχαν φορές που με έπιανε τρέλα με την μετατροπή που έκαναν στην οικονομία μας και πολλές φορές σταματούσα αμέσως την σκέψη μου!! Ούτε η σκέψη μου δεν το άντεχε!!

Σήμερα λοιπόν, αναλογίστηκα την περίοδο που έπιασα την πρώτη μου δουλειά! Πωλήτρια στα Υβόννη stores!! Έπαιρνα 146.120 δρχ!! Δεν γίνεται να το ξεχάσω, ακόμα και τώρα 10 χρόνια μετά! Όταν πήρα τον πρώτο μου μισθό στα χέρια μου, 40.000 προκαταβολή στο δεκαπενθήμερο του μήνα, και 106.120 δρχ, εξόφληση στο τέλος του μήνα! Θυμάμαι ακόμα τα 4 δεκαχίλιαρα με τον Παπαναστασίου, που μου έφταναν και με το παραπάνω! Ή τότε με τα 5 δεκαχίλιαρα, τα 11 πεντοχίλιαρα, το 1 χιλιάρικο, το 1 κατοστάρικο και το 1 εικοσάρικο!! Ακόμα και το εικοσάρικο είχε τρελή αξία!! Πείτε μου λοιπόν, 5 Cents πολλές φορές δεν τα αφήνετε στο ταμείο από τα ρέστα σας?? Εγώ το έκανα άπειρες φορές!!

Μέχρι τα Χριστούγεννα που μπήκαμε σιγά σιγά στο ευρουλάκι! Θυμάμαι ακόμα ότι τα μισά λεφτά τα πήρα σε δραχμές και τα υπόλοιπα σε ευρώ! Και προσπαθούσα να ξεφορτωθώ τις δραχμές, σαν να μην ήταν λεφτά , να κρατήσω το καινούριο, το επαναστατικό, το όμορφο, το καταστροφικό!! Ποτέ , μα ποτέ δεν κατάφερα να μαζέψω χρήματα στην άκρη με τα ευρώ! Στην δεύτερη δουλειά μου, έπαιρνα 600 ευρώ! 300 ευρώ το δεκαπενθήμερο και άλλα 300 στην εξόφληση! Αν είχα 4 ευρώ στο πορτοφόλι μου την ημέρα που πληρωνόμασταν αισθανόμουν τυχερή που δεν ξέμεινα!! Και να παρατηρήσω, πως τα λεφτά τα έκανα ότι γούσταρα! Δεν είχα έννοιες και ευθύνες, τους λογαριασμούς του σπιτιού, καθώς και το φαγητό μου το φρόντιζαν οι γονείς μου!

Σκεφτόμουν λοιπόν, πως έβγαινα Σαββατόβραδο με 5.000 δραχμές, έπινα ποτό, πήγαινα σινεμά, μετά έτρωγα κάτι πριν γυρίσω, πολλές ήταν οι φορές που έπαιρνα ταξί για το σπίτι, και μου περίσευαν χαλαρά και 2.500 χιλιάρικα στην τσέπη! Τώρα με 15 ευρώ, ούτε για την βενζίνη μου δεν φτάνει! Θυμάμαι τον καιρό που σπούδαζα και πήγαινα κι έλεγα , θέλω 5 ευρώ βενζίνη και με κοίταγαν υποτιμητικά, σαν ούφο!! Είχαν δεδομένο ότι ή 10 βάζεις ή 20 ή 50!! Και που θα τα βρω ρε Καραμήτρο τόσα?

Θυμάμαι που πήγαμε να πάρουμε φαγητό με τον κολλητό του, και μας έδωσε η μάμα του 10 κέρματα των 2 ευρώ!! 20 ευρώ, δλδ 6.815 δρχ, και του λέω θα μας φτάσουν?? Μου λέει έχω κι εγώ αν δεν.. και σταμάτησε! Μας ήρθε φλασιά που λένε ότι μπορεί να ήταν κέρμα , αλλά κράταγε γερά σε αξία!!

Όταν έγινε η αλλαγή στα προιόντα , ότι είχε 1 κατοστάρηκο έγινε 1 ευρώ, δλδ 340,75 δρχ! Ότι είχε ένα πεντακοσάρηκο έγινε 5 ευρώ, δλδ 1703,75 δρχ. Τρελή κι αλλοπρόσαλη διαφορά! Γι'αυτό πήγαμε από το κακό στο χειρότερο!! Ένα σαμπουάν από το σούπερ μάρκετ, που κάποτε το αποκτούσες με λιγότερο από 500 δρχ, τώρα δίνεις 1.500 δραχμές = 4 ευρώ και 50 λεπτά και νιώθεις και όμορφα γιατί διάλεξες το πιο οικονομικό!

Και να ήταν μόνο αυτό! Τώρα πια , σαν μητέρα , που προτεραιότητα έχει το παιδί μου, αγοράζω πάνες με 15 ευρώ γιατί είναι οι πιο φθηνές με τα περισσότερα τεμάχια!! Πάνες, που είναι για πέταμα!! Γιαουρτάκια για το μωρό με 2 ευρώ τα 2!! 1 ευρώ το γιαουρτάκι που έχει 150 γραμμάρια προϊόν!! Το δε γάλα... 7.14 το μικρό κουτί(400 γρ), 15 το διπλάσιο με 100 γραμμ παραπάνω(900 γρ)!!  Σύνολο ο μπέμπης, ένα δεκαχίλιαρο την εβδομάδα στο περίπου!! Που με βοηθά το κράτος? Με κάνα επίδομα μητέρας? Ούτε δουλειά δε μου προσφέρει!! Με το να έχει πιο προσιτές τιμές στα βρεφικά είδη?? Ή με το να με καταδικάζει να μην ξαναζήσω αυτό το υπέροχο συναίσθημα της μητρότητας, αφού είμαι αναγκασμένη σε αυτή τη φάση να μείνω με ένα παιδάκι???

Θέλω να φωνάξω, αλλά ξέρω ότι δεν θα ακουστώ! Πνίγομαι και δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα γι'αυτό! Ειλικρινά είναι μεγάλο κρίμα!! Πολύ μεγάλο!

photo source: http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/draxmi-euro.jpg

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

One year... still here!!!

Πέρασε ένας χρόνος και κάτι που τελικά αποφάσισα να δημοσιεύσω την πρώτη μου ανάρτηση! Ε καλά, δεν είμαι και από τους πιο φανατικούς blogger που υπάρχουν στον κυβεροχώρο, αλλά τουλάχιστον προσπαθώ!! Πολλές φορές θέλω να γράψω σκέψεις, που μου έρχονται στο μυαλό, κι όταν κάθομαι απλά παγώνω μπροστά στην οθόνη και κάθομαι σαν στήλη άλατος προσπαθώντας να ξεκινήσω από κάπου! Μετά κουράζομαι, αρχίζουν και βγαίνουν και κάτι περίεργοι καπνοί απ'το κεφάλι μου.. ( ουπς, έκαψα λίγο μυαλό!! χα χα χα... ) Και κλείνω τη σελίδα, ξαναγυρίζω στο facebook και λιώνω στο παιχνίδι με τις μαγισσούλες!!

Λοιπόν, ας μιλήσω για το blog μου!! Είναι ένας χώρος που πραγματικά με ηρεμεί! Και μόνο που το αντικρύζω, βλέπω τα χρώματα, διαβάζω τις αναρτήσεις μου για πολλοστή φορά, μεταξύ μας νιώθω σαν να της διαβάζω πρώτη φορά!! Μα θα μου πείτε, βρε Λενιώ, δικό σου δημιούργημα είναι πως είναι δυνατόν να μην νιώθεις έτσι??

Ξεκίνησα με την ελπίδα να γράφω και να δημοσιεύω αρκετές αναρτήσεις, αλλά τζίφος! Έχω ενέργεια, έχω ένταση, θέλω να γράψω... αλλά δε μπορώ! Από μικρή, θυμάμαι όταν μου συνέβαινε κάτι, έγραφα!! Έγραφα, και έγραφα μέχρι που κουραζόταν το χέρι μου! Τότε δεν είχαμε τους υπολογιστές και αρκόμουν στον πατροπαράδοτο κλασσικό τρόπου του στυλό και του χαρτιού! Κατά προτίμηση χαρτιά αλληλογραφίας με υπέροχο άρωμα και ροζ χρωματισμούς!! Πολύ ρομαντική ε?? Στο αγαπημένο μου μπλοκάκι όμως... δεν δίνω τόση αξία όση σε εκείνα τα άψυχα χαρτιά, που τα γέμιζα αράδες με σκέψεις, ποιήματα, αναμνήσεις, αφιερώσεις , απογοητεύσεις..

Τελειώνοντας κι αυτή η χρονιά λοιπόν , με όλες μου τις γλυκόπικρες αναμνήσεις .... σκέφτομαι πολύ σύντομα να κάνω πάλι μια ανασκόπηση χρονιάς!! Έτσι να υπάρχει κάπου , σαν τα παλιά ημερολόγια που κρατούσαμε πιτσιρίκες και τα διαβάζαμε μετά από χρόνια και αναπολούσαμε στιγμές!!

Κλείνοντας, εύχομαι ο Άγιος Βασίλης, να μου φέρει έμπνευση!!! Ε και ένα τσουβάλι λεφτά δεν θα με χάλαγαν!! :-)

photo source: http://onviolence.com/images/2010-05/first_birthday.jpg

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Oh Christmas tree... oh christmas tree...

Είπαμε με τούτα και μ'εκείνα να στολίσουμε το Χριστουγεννιάτικο δενδράκι! Πήρα λοιπόν από το σπίτι της μαμάς μου , εκείνο το αψηλό και φουντωτό δεντράκι που είχε αγοράσει τα Χριστούγεννα του αρραβώνα μου! " Αυτό είναι και προίκα σου!! " μου είχε πει όλο καμάρι!! Δεν είχε τύχει να το σουφρώσω νωρίτερα από το πατάρι γιατί δεν είχα μεγάλο σπίτι και δεν χώραγε με τίποτα! Έτσι λοιπόν, μιας και είμαστε από πέρυσι το Φλεβάρη σε ένα πιο άνετο σπίτι και μιας και η μαμά μου κατάργησε το  στόλισμα του δέντρου έχοντας ασχολία το στόλισμα του τζακιού της, φόρτωσα στο daihatsu την κούτα με τα στολίδια... κι εδώ να βάλω μια παρένθεση.. (είπε η μαμά μου ότι έχει τα πάντα σε αυτήν την κούτα ( !! ) , τα φωτάκια και πολλά στολίδια!! Θα καταλάβετε παρακάτω .....)

Αρχίσαμε με το άνοιγμα του δέντρου!! Ο μικρός ως συνήθως άρχισε την προβλεπόμενη γκρίνια - του δε ξέρω τι θέλω!! - . Κλείσαμε την Ντόρα την εξερευνήτρια, να ηρεμήσει λίγο το κεφάλι μας, να βάλουμε Χριστουγεννιάτικα τραγούδια , να αποκτήσουμε λίγο Christmas mood ρε αδερφέ!! Με τον μικρό και την κουβέρτα του κρεμασμένα επάνω μου , πάλευα να τοποθετώ και να ανοίγω τα κλαδιά του έλατου! Και φτάσαμε στην κρίσιμη ώρα ανοίγματος της κούτας... και της παρένθεσης παραπάνω!!!

Ανοίγω λοιπόν την κούτα και παθαίνω ένα πρώτο σοκ! Δεν είχε φωτάκια, τα στολίδια ήταν λειψά... Α ρε μάνα τι μου έκανες!! Αλλά δεν φταίει αυτή! Δικό μου ήταν το λάθος που σκέφτηκα να τα τσεκάρω πριν και δεν το έκανα, να πάρω και τις δικές μου κούτες με τα στολίδια μου και τα φωτάκια μου... αλλά οκ , ένα μικρό αμαξάκι έχω , δεν έχω φορτηγό μεταφορικής!!! Και πάλι καλά το δόλιο το αμαξάκι , 3 χαλιά φέραμε αυτή τη βδομάδα, φωνή να είχε θα με είχε καθημερινά με καντήλια και όλους τους Αγίους μαζί!!

Εν τέλει , να μην μακρηγορώ, το στόλισα το δεντράκι... με δόσεις!! Κάτι σαν το χρέος της Ελλάδας ένα πράγμα! Οικονομική κρίση έχουμε , είπαμε να το πάμε λάου λάου με τη ροή της εποχής!! Έβαλα όλα τα στολίδια που βλέπονταν φυσικά εδώ και εκεί  μαζί με τον αντρούλη μου,η μαϊμού με την κουβέρτα είχε ξεκρεμαστεί από πάνω μου , είχε πάει στον καναπέ και μονολογούσε όλη την ώρα: " Τη Ντόα μαμά, τη Ντόα!!" , μα τόσο κόλλημα πια , δεν του έκανε καν εντύπωση το δέντρο?? Εδώ αστόλιστο που το είδα , ένιωσα ένα σκίρτημα στην καρδιά μου!! Τελικά του έδωσα ένα καμπανάκι κρεμασμένο σε έναν Άγιο Βασίλη και ασχολήθηκε αρκετή ώρα με αυτό! Μετά αποφάσισε να βγάλει τις μπάλες από το δέντρο , αλλά αυτό είναι από άλλη ιστορία ... Κι έπεται συνέχεια τις επόμενες μέρες αυτή τη δουλειά θα κάνουμε , το θυμάμαι το παραμύθι από πέρυσι... Ο μικρός της βγάζει , η μαμά της βάζει!!

Εύχομαι σε όλους να έχουμε Καλά Χριστούγεννα , με υγεία και χωρίς χρέη!! Δύσκολο το 2ο , ας έχουμε το 1ο τουλάχιστον!!